Για να φτάσεις πιο μακριά… Run Together!

1 min read

Για όσους δεν γνώριζαν την Ελεύθερία Πετρουλάκη, η περυσινή της νίκη στο ντεμπούτο της σε Μαραθώνιο στον Αυθεντικό της Αθήνας ήταν μια μεγάλη έκπληξη. Για εκείνους που έχουν… μυρωδιά από μεγάλες αποστάσεις, το κόψιμο της κορδέλας και η πρώτη θέση, δεν ήταν απλά μια συγκυρία. Άλλωστε η Ελευθερία από την Σητεία, με αργά και σταθερά βήματα, οδηγήθηκε στον Μαραθώνιο Δρόμο, σε μια διαδρομή χωρίς επιστροφή.

Το τρέξιμο για την Ελευθερία Πετρουλάκη είναι τρόπος ζωής. Η αθλήτρια της Saucony προετοιμάζεται για την νέα της παρουσία στον Μαραθώνιο και ταυτόχρονα μιλάει στο runnfun.gr για την σημασία του τρεξίματος, την ομορφιά της διαδρομής και της παρέας και αναφέρεται φυσικά στο 6o Run Together powered by INTERSPORT & SAUCONY που θα γίνει στις 13 Οκτωβρίου στο ΟΑΚΑ.

– Ελευθερία ας μην πέσουμε κατευθείαν στα βαθιά και ας μιλήσουμε για κάτι πιο fun. Είναι το Run Togerher μια ευκαιρία για μικρούς και μεγάλους να αποκτήσουν την πρώτη τους επαφή με το τρέξιμο;

Το Run Together, σίγουρα είναι μια καλή ευκαιρία για να ξεκινήσει κάποιος το τρέξιμο. Οι επιλογές των διαφορετικών αποστάσεων (λίγα χιλιομέτρα) δίνει την δυνατότητα σε κάθε δρομέα ανεξρτήτου ηλικίας να ζήσει την εμπειρία ενός αγώνα. Οι πιο τολμηροί μπορούν να επιλέξουν τα 9 χλμ , ενώ οι μικροί μελλοντικοί αθλητές τα 3 χλμ.

– Όταν τρέχεις με παρέα, είναι ευκολότερο; Σου δίνει κίνητρο η παρέα να βγει στο δρόμο ή να τρέξεις σε έναν αγώνα;

Όπως λέει μια παροιμία “μόνος σου μπορείς να πας μακριά, αλλά με παρέα σίγουρα θα πας μακρύτερα. Μια καλή δρομική παρέα, θα σου δώσει ώθηση να βγεις για τρέξιμο, όταν π.χ δεν θα έχεις κουράγιο ή διάθεση και θα σε ανεβάσει όταν θα νιώθεις ότι δεν μπορείς άλλο Ειδικά το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων που είναι πολύ μοναχικό και μονότονο, χρειάζεται η ομαδική συνεργασία και ο υγιής συναγωνισμός, ώστε ο κάθε δρομέας να βγάζει τον καλύτερο εαυτό του. Προσωπικά γυμνάζομαι μόνη μου αρκετά χρόνια, ώστε όποτε τυχαίνει να τρέχω παρέα, αισθάνομαι ότι σπαταλάω την μισή ενέργεια από αυτή που θα χρειαζόμουν αν έτρεχα μόνη.

– Είναι το τρέξιμο μια μόδα που θα περάσει ή πιστεύεις πλέον έχει μπει στη νοοτροπία μας, όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια στο εξωτερικό;

Το τρέξιμο δείχνει σημάδια ότι τείνει να γίνει τρόπος ζωής για τον Έλληνα. Ωστόσο χρειάζεται και άλλος χρόνος για να θεωρήσω ότι έχει περάσει στην νοοτροπία μας. Το τρέξιμο ανθίσει στην περίοδο της οικονομικής κρίσης και έγινε διέξοδος για πολλούς ανθρώπους, από το άγχος και τα προβλήματα. Όταν βελτιωθεί η κατάσταση ίσως και να μην είναι ανάγκη για κάποιους. Σίγουρα η μεγάλη προβολή του Αυθεντικού Μαραθωνίου έχει παίξει καθοριστικό ρόλο, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς που συμμετέχουν, δεν είναι συστηματικοί δρομείς.

– Ο Μαραθώνιος είναι το αγώνισμά σου και θεωρείται ιδιαίτερα μοναχικό. Το να τρέχεις με παρέα στις προπονήσεις σου, ωστόσο, σε βοηθάει και γιατί;

Ο μαραθώνιος είναι ίσως το πιο μοναχικό αγώνισμα και απαιτεί πολλές ώρες προπόνησης. Δυστυχώς τις περισσότερες προπονήσεις τις κάνω μόνη μου. Όταν όμως βρίσκω παρέα τότε όλα είναι πιο εύκολα. Ιδιαίτερα στα long runs η παρέα είναι απαραίτητη. Επίσης στις διαλειμματικές προπονήσεις όταν είσαι μέσα σε ένα γκρουπ αναγκαστικά θα πιεστείς παραπάνω για να μην μείνεις πίσω. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο, που στο εξωτερικό όλοι οι μεγάλοι αθλητές προπονούνται σε γκρουπ.

– Πέρυσι έτρεξες πρώτη φορά Μαραθώνιο, στην Αυθεντική μάλιστα διαδρομή που θεωρείται από τις δυσκολότερες και κέρδισες; Το θεωρείς οιωνό για το μέλλον;

Ο Αυθεντικός ήταν για εμένα προσωπικό στοίχημα. Οι περισσότεροι με αποθάρρυναν και μου έλεγαν ότι είναι απόπειρα «αυτοκτονίας». Είχα πάρει όμως την απόφαση μαζί με τον προπονητή μου ήδη από τον Μάιο του 2018. Ήμουν αποφασισμένη να ρισκάρω. Δεν είχα να χάσω τίποτα έτσι και αλλιώς. Είτε θα κατάφερνα είτε όχι, θα είχα το άλλοθι του «πρωτάρη». Ο πρώτος μου τερματισμός σε μαραθώνιο που συνδυάστηκε με νίκη στο πρωτάθλημα, αλλά και 3η θέση στην γενική κατάταξη, μου έδωσε φτερά για την συνέχεια και μεγάλη αυτοπεποίθηση. Σε αυτόν τον αγώνα γκρέμισα όλους τους φόβους μου και έκανα έναν από τους καλύτερους αγώνες της καριέρας μου. Σίγουρα λοιπόν για εμένα αυτός ο αγώνας είναι πλέον σταθμός και ανυπομονώ για την δεύτερη συμμετοχή μου!

– Είναι η Αυθεντική Διαδρομή του Μαραθωνίου της Αθήνας, ο ιδανικός αγώνας για να ξεκινήσει κάποιος; Οι απόψεις διίστανται. Ορισμένοι λένε ότι είναι, διότι αν κάνεις τον Μαραθώνιο της Αθήνας, μπορείς να τρέξεις παντού. Άλλοι λένε ότι πρέπει να ξεκινήσει κανείς από πιο εύκολο αγώνα. Ποια είναι η γνώμη σου;

Πράγματι η Αυθεντική διαδρομή είναι ιδιαίτερη δύσκολη και κρύβει πολλές παγίδες. Ίσως δεν είναι η πιο σωστή επιλογή για να ξεκινήσει κάποιος που δεν έχει ξανά τρέξει ποτέ μαραθώνιο και γενικότερα δεν έχει εμπειρία από αγώνες μεγάλης απόστασης. Δεν είναι απαγορευτική, αλλά σίγουρα θα ταλαιπωρηθεί αρκετά. Για να βγει σε κάποιον αρχάριο δρομέα ευχάριστα η διαδρομή, θα πρέπει να έχει κάνει μια δομημένη και επαρκή προετοιμασία, καθώς και να τηρήσει πιστά ένα σωστό αγωνιστικό πλάνο, που θα περιλαμβάνει εγκράτεια στο ρυθμό, χωρίς υπερβολικές μεταβολές στον ρυθμό στις ανήφορο-κατηφόρες. Αν κάποιος τα έχει όλα αυτά τότε μπορεί να αγωνιστεί. Βέβαια, θεωρώ το κλίμα και την ατμόσφαιρα του αγώνα μοναδική. Μπορεί η διαδρομή να είναι δύσκολη αλλά ο κόσμος και η δύναμη που παίρνεις όταν τρέχεις στην έδρα σου, σου δίνουν κίνητρο για να τερματίσεις. Αυτή την ατμόσφαιρα δεν την συναντάς σε αγώνες του εξωτερικού.

– Πόση στήριξη, οικονομική και ηθική, έχετε οι αθλητές σε αυτά τα αγωνίσματα από τους φορείς; Είναι αρκετή για να αφοσιωθείς σε αυτό που κάνεις;

Για να κάνει κάποιος πρωταθλητισμό και να πρωταγωνιστεί στις αποστάσεις, απαιτεί αφοσίωση, πολλές ωρες προπόνησης (σχεδόν κάθε μέρα διπλές προπονήσεις), πολύ καλή αποκατάσταση, προσεγμένη διατροφή, αλλά το βασικότερο είναι προετοιμασίες σε μεγάλο υψόμετρο. Δυστυχώς η στήριξη που έχουμε από τους κρατικούς φορείς είναι ανεπαρκής και δεν φτάνει ούτε για τα μισά από τα παραπάνω. Οι περισσότεροι αθλητές στηριζόμαστε σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες και βοήθειες. Προσωπικά δεν είμαι αφοσιωμένη εξολοκλήρου στο τρέξιμο, μιας που εργάζομαι με μερική απασχόληση. Ευτυχώς για εμένα υπάρχει μεγάλη βοήθεια και στήριξη από την εργασία μου, πράγμα που με έχει βοηθήσει ώστε να μην εγκαταλείψω το τρέξιμο. Η ομοσπονδία μας δίνει μια τυπική βοήθεια, ωστόσο αυτό δεν αρκεί για να πει κάποιος “τα παρατάω όλα και κάνω μόνο πρωταθλητισμό”.

– Πόσο δύσκολες είναι οι μεγάλες αποστάσεις για έναν αθλητή και πόσο διαφορετικές οι προπονήσεις σε σχέση με τις μικρότερες;

Οι μεγάλες αποστάσεις έχουν ιδιαίτερη φύση και χρειάζεται να αφιερώσεις πολλές ώρες μέσα στο γήπεδο. Ο μεγάλος χιλιομετρικός όγκος ανά εβδομάδα είναι μονόδρομος ώστε να φτάσεις ψηλά. Συνήθως δεν έχει μεγάλες εντάσεις, σε αντίθεση με αυτές των μικρότερων αποστάσεων. Οι ειδικές προπονήσεις συνήθως είναι 2 φορές την εβδομάδα και οι υπόλοιπες προπονήσεις είναι ελεύθερα τρεξίματα μεσαίας έντασης, με ελάχιστη διάρκεια την μια ώρα. Επίσης, η καλή αποκατάσταση και η ξεκούραση ανάμεσα στις προπονήσεις είναι τα κλειδιά για την αποφυγή τραυματισμών. Ακόμη η ενδυνάμωση είναι εξίσου απαραίτητη όπως για στις μικρότερες, διότι ένα γερό κορμί, θα είναι και πιο ανθεκτικό στην κόπωση και τις φορτίσεις.

– Τι έχεις να συμβουλέψεις τους ερασιτέχνες που ξεκινούν με όνειρο να τρέξουν έναν Μαραθώνιο;

Αυτό που θα συμβούλευα σε έναν ερασιτέχνη δρομέα είναι ξεκινήσει προοδευτικά το τρέξιμο, με την βοήθεια κάποιου προπονητή. Με μεθοδευμένη προπόνηση, σχεδιασμένη για τις ανάγκες του και τον διαθέσιμο ελεύθερο χρόνο που έχει, είναι σίγουρο πως μπορεί να τρέξει έναν μαραθώνιο. Σίγουρα η συμμετοχή του αρχικά σε αγώνες μικρότερης απόστασης όπως π.χ 10 χλμ ή Ημιμαραθωνίους, θα τον βοηθήσουν ώστε να αποκτήσει εμπειρία αλλά και αυτοπεποίθηση.

Previous Story

Κιπτσόγκε: Έγραψε ιστορία με 1:59:40 στον Μαραθώνιο!

Next Story

O άθλος της Μαραθωνοδρόμου που τερματίζει παρέα με την ελληνική σημαία!

Latest from Θέματα